Kinderen in de ban van Joachim en zijn oma
recensie TheaterCentraal.nl
Joachim en M'oma
8 oktober 2006 – Recensie door Gigi Schuiten
Hoe leg je een kind uit dat zijn vader als ongewenste vreemdeling het land is uitgezet? En hoe gaat een kind om met een door verdriet verteerde moeder en een afwezige vader? In de muzikale jeugdvoorstelling ‘Joachim en M’oma’ (7+) wordt het onroerende verhaal van het jongetje Joachim verteld dat zich staande probeert te houden terwijl zijn rouwende moeder zich in een kast heeft opgesloten en zijn oma zo goed en zo kwaad als het gaat voor hem probeert te zorgen. “Maar oma kan niet voetballen”, vertrouwt hij de kastdeur toe.

De volwassen Gustav Borreman speelt het jongetje Joachim met verve. Met het simpele “Ik ben Joachim, ik ben zo oud en zo groot”, brengt hij zijn lengte en leeftijd terug naar dat van de kinderen in de zaal, die hem vanaf dat moment moeiteloos als een van hen accepteren. Joachim heeft het moeilijk maar huilt nooit. Dromen doet hij des te meer. Van zijn vader die op reis is en langs het stralend witte strand van Côte d'Ivoire loopt. Dat zijn moeder weer uit de kast en zijn vader terug naar huis komt.
Het decor bestaat uit een met witte strepen op de vloer getekende woning, een paar stoelen en een – zo blijkt later – multifunctionele kastdeur. Wat ontbreekt, wordt bijgetekend met een gietertje “wit zand van het strand van zijn vader”, zo fluistert een van de meisjes in het publiek tegen haar moeder. Oma, een prima rol van Mies de Heer, dekt de tafel door twee borden, twee vorken en twee lepels te tekenen. Afruimen doet ze met stoffer en blik. Dat bloemkool niet het favoriete gerecht van de kinderen in de zaal is, wordt duidelijk uit opgetrokken neusjes en gefluisterde ‘getsies’ en ‘jakkies’. Maar gelukkig is bloemkool wel makkelijk klaar te maken want Joachim maakt zich zorgen wat er van hem moet worden als zijn oma over een tijdje niet meer in haar lichaam woont.
De tekst waarmee Mariëlle van Sauers twee jaar geleden de Hollandse Nieuwe Junior Toneelschrijfprijs won, is naast poëtisch en mooi vooral eenvoudig en begrijpelijk. De manier waarop oma aan haar kleinzoon probeert uit te leggen waarom zijn vader terug is naar zijn geboorteland, is vertederend en herkenbaar klungelig in het onvermogen om de idiote regels van volwassenen voor kinderen inzichtelijk te maken. Joachim vindt zijn vader helemaal geen vreemde man en snapt niet dat hij een stempel nodig heeft om te bewijzen dat hij geboren is. Moeder Lotte Vogel brengt een groot deel van de voorstelling door in de kast, waar ze weeklaagt over het verlies van haar geliefde en met een mooie zangstem de liedjes van zijn land zingt. Soms zingen Joachim en Z’oma mee, soms luisteren ze stil. Ook de zaal wordt nu en dan gegrepen door het ritme en klapt of neuriet mee. De kinderen volgen de belevenissen van Joachim op de voet en leven hoorbaar mee. Ze lachen als hij lacht, zijn stil als hij stil is en als hij besluit op zoek te gaan naar zijn vader en een boot maakt, gaat er een opgewonden geroezemoes door de zaal.
Regisseur Rob de Kuiper heeft met ‘Joachim en M’oma’ een meeslepende, avontuurlijke en actuele jeugdvoorstelling gemaakt die de doelgroep van begin tot einde in zijn ban houdt. Het stuk is grappig en relativerend genoeg om de kinderen wel bezig te houden maar niet te verontrusten. Daarbij is enige voorbereiding op het thema door ouders en begeleiders wel aan te raden, want na afloop van de voorstelling kreeg menig vader en moeder een spervuur van verontwaardigde vragen op zich af over het hoe en waarom van het asielzoekersbeleid.
Gezien:
‘Joachim en M'oma ’, Stichting i-2-3 producties,
29 september 2006, De Krakeling, Amsterdam
Foto’s: Rene den Engelsman en Moon Saris











TG Lange Mannen s…
25-03-10 | Anita Pauwels
Beste Lange mannen, Ongeveer 2 weken geleden ben ik met mijn kinderen (6, 4 en 2) naar de voorstelling geweest. Wij hebben onze zeer goed vermaakt en vonden het een hele leuke voorstelling. Zelf ben ik betrokken bij de organisatie van het straatthea…
TG Lange Mannen s…
26-02-10 | S & N
Wat een prachtige voorstelling! Mijn kind heeft enorm genoten! Bij het begin, bij de vraag ‘waarom zou jij geen prinses kunnen zijn?’ was het best emotioneel. Een voorstelling die hardnekkige ‘fixed ideas’ prettig onderuit haalt.
TG Lange Mannen s…
22-02-10 | Kim
Erg leuke voorstelling: voor mijn zoon van 4, maar ook voor mezelf! En mijn zoon van 9 maanden heeft de voorstelling met gemak volgehouden. Knap wat jullie met zo weinig mensen, met zo’n inventief decor en attributen voor mekaar hebben gekregen. Heer…
TG Lange Mannen s…
11-01-10 | Sanne
Ik vond het heel erg leuk vooral toen ze schrokken van de olifant z’n sleurf. Daar moest ik hard om lachen. Veel plezier tijdens de volgende voorstellingen en tot een volgende keer Gr Sanne
Prinses Arabella
21-06-09 | a oostdam
waar wordt deze voorstelling van prinses arabella allemaal uitgevoerd?